ماهی منجمد معمولاً به اندازه ماهی تازه طعم لطیف ندارد. ممکن است گوشت شل تر و خشک تر باشد. با این حال، این می تواند به طور قابل توجهی با استفاده از روش های مناسب پخت و پز بهبود یابد.
در هنگام انجماد، آب درون ماهی بلورهای یخ تشکیل می دهد. این کریستال‌های یخ ساختار سلول‌های ماهیچه‌ای را سوراخ می‌کنند و منجر به از دست دادن آب میوه و دناتوره شدن پروتئین پس از ذوب می‌شوند. این ویژگی ژل شدن و حفظ آب ماهی را کاهش می‌دهد و در نتیجه بافت سفت‌تر یا شل‌تر می‌شود. ماهی هایی که به طور مکرر منجمد و ذوب شده اند به دلیل آسیب مکرر به ساختار سلولی از بافت بدتری رنج می برند.
با این حال، فن‌آوری انجماد سریع-مدرن می‌تواند به سرعت دمای هسته ماهی را پس از صید به کمتر از -18 درجه کاهش دهد، رطوبت و مواد مغذی را به‌سرعت محبوس می‌کند و آسیب‌های ناشی از کریستال‌های یخ را به بافت‌ها کاهش می‌دهد. ماهی منجمد که به درستی نگهداری شود، قابلیت ارتجاعی خود را پس از ذوب شدن حفظ می کند و حتی می تواند به بافت ماهی تازه نزدیک شود.
علاوه بر این، روش های مختلف پخت و پز به شدت بر طعم آن تأثیر می گذارد:
بخارپز کردن: به تازگی ماهی نیاز دارد. ماهی منجمد مستعد بوی ماهی است و بافت شل دارد، بنابراین بخارپز کردن توصیه نمی شود.
آب پز / خورش: مناسب برای ماهی منجمد. سس غلیظ و تیره هر بوی ماهی را می پوشاند و دم کشیدن طولانی ماهی را خوش طعم تر و لطیف تر می کند.
ماهی سرخ شده / کبابی: دمای بالا رطوبت را مسدود می کند و در نتیجه ظاهر بیرونی ترد و داخلی لطیف ایجاد می کند. این یک روش خوب برای نگهداری ماهی منجمد است.
پخت آهسته: پخت آهسته در دمای 60 تا 70 درجه، خاصیت ارتجاعی الیاف ماهی را حفظ می کند، مناسب برای کسانی که بافت ظریف را ترجیح می دهند.
